yaogrenen_yaogreten_hadis

İslâm dîninin bir ilim dîni olduğu yargısı, iddiadân çok bir gerçeğin ifâdesidir. Zîra Kur’ân-ı Kerîm ve Hadîs-i Şeriflerin ilimle ilgili verileri topluca göz önünde bulundurulduğunda, bu gerçek açıkça kendini göstermektedir. Dünya üzerinde hiçbir kültür, ilim öğrenmeyi herkes için zorunlu (farz) görmemiştir. Bu durum, İslâm kültür ve medeniyetini diğer medeniyetlerden farklı kılan ayırıcı bir vasıftır(1) .

ilim_hadis_5

Kur’ân-ı Kerîm’in bu anlamı ifâdelendirdiği, “ilim”, “kitap”, “hikmet”, “anlama”, “farkında olma”, “tefekkür ve tezekkür etme”, “akletme”, vb. gibi kelimelerin ve bunların bulunduğu âyetlerin teker teker zikredilip incelenmesi bir makâle sınırını aşacak niteliktedir. Aynı şekilde üzerinde durulması gereken diğer bir husus da, Hz. Peygamber’in ilim konusuna yaklaşımıdır(2).

ilim_hadis_2

Peygamber Efendimiz (sav), “Alimler peygamberlerin varisleridir” buyurmuşlardır. Resulullah (sav) bir başka hadislerinde de, “İlim Çin’de bile olsa öğreniniz” (3) ve “İlim öğrenmek her Müslümana farzdır” (4) buyurmuştur. Bu yüzden her Müslüman, başta İslam’ın temel kaideleri olmak üzere, dini temsil edecek seviyede ilim öğrenmesi farzdır.

ilim_hadis_1

Resulullah Efendimiz (sav) şöyle buyurmuştur: “Peygamberler ne bir altın ve ne de bir gümüş bırakmamışlar, ancak ilmi miras bırakmışlardır. işte o mirasa konan, sonsuz bir haz ve nasip almış demektir. (5)

ilim_hadis_4_arapçaResulullah Efendimiz (sav) şöyle buyurmuştur:” İlim İslam’ın hayatıdır, imanın direğidir. İlim öğrenen kimsenin mükafatını, Allah, tam tamına verir. Bir kimse öğrenir ve öğrendikleri ile amel ederse, Allah bilmediklerini de öğretir.(6)



ilim_hadis_3

İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir.
Sen kendin bilmezsin
Ya nice okumaktır.

( Yunus Emre )

1) Mehmet Aydın, İslâm-İlim Münâsebeti (İslâmî İlimler Araştırma Vakfı (İSAV) Tartışmalı İlmî Toplantılar Dizisi), s. 65, İstanbul 1987.

2) Abdülkadir PALABIYIK, D.E.Ü.İlahiyat Fakültesi Dergisi Sayı XIII-XIV, İzmir 2001, ss. 151

3) Câmiü’s-Sağîr, 1/310, H. No: 640.

4) Câmiü’s-Sağîr, 1/310, H. No: 640.

5) Ebu Davud,

6) Muhtarü’l Ehadis, 1.100:786